s.v. Panningen E2 2009-2010
Panningen E2 met lege handen naar huis.
SHH E3 - Panningen E2 (20-03-2010)
SHH E3 - Panningen E2 5 - 3
Doelpunten: Wassim 1x, Dion 1x, Stef 1x.
Na een korte warming up (hallo Engels) mochten we aan een rumoerig begin, hard onze best gaan doen. Zowel spelers als de leiders hebben zich uiterst moeten inspannen, om de niet zo sportieve Hertanen aan te vechten. En niet de spelers die daar een rol speelden van onsportief gedrag maar, jawel hoor, volwassen mannen. Maar dat kon onze voorsprong niet tegen houden want Wassim opent na prachtig verdedigend werk vooraf, van uit een hoekschop met een kopbal 0-1. Lang lieten de Hertanen het er niet bij zitten, want met goed fysiek werk drukten ze ons terug en maakten de gelijkmaker 1-1. Wij deden het in verdedigend opzicht beter dan onze vorige wedstrijd en hielden vaak met subliem keepers werk van Mike en goed verdedigend werk van de achterhoede de Hertanen op gelijke hoogte en gingen we rusten. In de pauze gingen de leiders het werk doen waarvoor ze zijn aangesteld, positief peptalken (oppeppen), want onze jongens waren er al op de helft van hun krachten er doorheen. Maar de wil was er ook van onze boy's, want een betere begin konden de leiders van Panningen E2 zich niet voorstellen. Een korte opsomming hiervan als gevolg: Mike met een hoge bal naar voren, waarna Jay toch na veel stuitten van de bal, tussen de lange middenvelders de bal door kon schuiven naar Dion, die na prachtig te zijn weggedraaid van zijn bewaker de bal door schoof op Stef en die het als geen ander kan met heel veel balgevoel langs de doelman schoot. Het is een moment die ik ga blijven koesteren, want Frans en ik waren zo blij dat we echt stonden te genieten en glunderen van dat moment 1-2. Maar we konden het fysiek gewoon weg niet voor mekaar krijgen en legden het af in de duels. Na gehaast weg schoppen van de bal uit de verdediging viel er een doel punt van de tegenstander 2-2. Hierna lieten onze jongens flitsend en combinerend spel zien om van te genieten zeg ik je, want ja hoor nummertje drie van die ochtend voor Panningen was een feit. Dion maakte geen fout 2-3. En jongens, ik ging er in geloven dat we met die drie punten naar huis gingen. De leiders van Herten zweepten hun pupillen nog eens op voor een slotoffensief, met als gevolg dat ze kort op de man gingen spelen. We kregen de bal niet meer in de laatste minuten van de wedstrijd bij onze voorhoede. Onze middenvelders namen te veel risico's en speelden te ver van onze verdediging. Zo liepen we teveel onnodige meters en konden we hun uitbraken niet meer voorkomen. Ze hadden bij ieder doelpunt die ze nog maakten een man meer of soms drie man meer, tegen over twee soms een manneke van ons. Het werd 3-3 en kort daarna 4-3. Mike viel nog geblesseerd er uit. We moesten toen improviseren en vroegen aan Calvin of hij ons nog kon redden van verdere schade en dat was niet verkeerd wat hij liet zien. Dus Calvin woensdag keeperstraining, hahahahaha geintje. Het werd uiteindelijk 5-3. Niet getreurd jongens op naar onze volgende wedstrijd want de trainingen pakken niet verkeerd uit nu nog door bijten met de conditie oefeningen dan zijn we er. Vasthouden wat je nu al goed doet. Tot slot als Mike niet kan en Calvin ook niet, hebben we denk ik een stille aanbidder om het doel te verdedigen. Ik zeg het lekker toch niet wie het is, misschien goed voor een prijsvraag doei. klaar hehehe pfpf
Doelpunten: Wassim 1x, Dion 1x, Stef 1x.
Na een korte warming up (hallo Engels) mochten we aan een rumoerig begin, hard onze best gaan doen. Zowel spelers als de leiders hebben zich uiterst moeten inspannen, om de niet zo sportieve Hertanen aan te vechten. En niet de spelers die daar een rol speelden van onsportief gedrag maar, jawel hoor, volwassen mannen. Maar dat kon onze voorsprong niet tegen houden want Wassim opent na prachtig verdedigend werk vooraf, van uit een hoekschop met een kopbal 0-1. Lang lieten de Hertanen het er niet bij zitten, want met goed fysiek werk drukten ze ons terug en maakten de gelijkmaker 1-1. Wij deden het in verdedigend opzicht beter dan onze vorige wedstrijd en hielden vaak met subliem keepers werk van Mike en goed verdedigend werk van de achterhoede de Hertanen op gelijke hoogte en gingen we rusten. In de pauze gingen de leiders het werk doen waarvoor ze zijn aangesteld, positief peptalken (oppeppen), want onze jongens waren er al op de helft van hun krachten er doorheen. Maar de wil was er ook van onze boy's, want een betere begin konden de leiders van Panningen E2 zich niet voorstellen. Een korte opsomming hiervan als gevolg: Mike met een hoge bal naar voren, waarna Jay toch na veel stuitten van de bal, tussen de lange middenvelders de bal door kon schuiven naar Dion, die na prachtig te zijn weggedraaid van zijn bewaker de bal door schoof op Stef en die het als geen ander kan met heel veel balgevoel langs de doelman schoot. Het is een moment die ik ga blijven koesteren, want Frans en ik waren zo blij dat we echt stonden te genieten en glunderen van dat moment 1-2. Maar we konden het fysiek gewoon weg niet voor mekaar krijgen en legden het af in de duels. Na gehaast weg schoppen van de bal uit de verdediging viel er een doel punt van de tegenstander 2-2. Hierna lieten onze jongens flitsend en combinerend spel zien om van te genieten zeg ik je, want ja hoor nummertje drie van die ochtend voor Panningen was een feit. Dion maakte geen fout 2-3. En jongens, ik ging er in geloven dat we met die drie punten naar huis gingen. De leiders van Herten zweepten hun pupillen nog eens op voor een slotoffensief, met als gevolg dat ze kort op de man gingen spelen. We kregen de bal niet meer in de laatste minuten van de wedstrijd bij onze voorhoede. Onze middenvelders namen te veel risico's en speelden te ver van onze verdediging. Zo liepen we teveel onnodige meters en konden we hun uitbraken niet meer voorkomen. Ze hadden bij ieder doelpunt die ze nog maakten een man meer of soms drie man meer, tegen over twee soms een manneke van ons. Het werd 3-3 en kort daarna 4-3. Mike viel nog geblesseerd er uit. We moesten toen improviseren en vroegen aan Calvin of hij ons nog kon redden van verdere schade en dat was niet verkeerd wat hij liet zien. Dus Calvin woensdag keeperstraining, hahahahaha geintje. Het werd uiteindelijk 5-3. Niet getreurd jongens op naar onze volgende wedstrijd want de trainingen pakken niet verkeerd uit nu nog door bijten met de conditie oefeningen dan zijn we er. Vasthouden wat je nu al goed doet. Tot slot als Mike niet kan en Calvin ook niet, hebben we denk ik een stille aanbidder om het doel te verdedigen. Ik zeg het lekker toch niet wie het is, misschien goed voor een prijsvraag doei. klaar hehehe pfpf